CORNELIS LE MAIR
<terug
Cornelis le Mair (1944) Hedendaagse Nederlandse fijnschilder die zich oriënteert op stillevens, landschappen, portretten en naakten in de sfeer van de oude meesters.
;)
Zijn ambachtelijk-technisch schilderen is sterk geworteld in de traditie, hetgeen hem tot een buitenbeentje in de eigentijdse kunstwereld maakt, mede omdat zijn werk balanceert op de rand van kunst en kitsch. Verder ontplooit hij zich als kunstnijveraar, beeldhouwer, binnenhuisarchitect, musicus en muziekinstrumentenbouwer, schrijver van artikelen over de verschillende aspecten van de ambachtelijke schilderkunst, wereldreiziger, (kunst)verzamelaar, architect c.q. maquettebouwer, geeft les en en is zijn roman getiteld 'Vanitas' verschenen. Door zijn onconventionele gedrag en vrije opvattingen is hij een opvallende figuur geworden, die voor de schrijvende pers en de media een interessant subject is.
;)
Cornelis Wilhelmus Antonius Maria le Mair, (Cornelis Le Mair of Cornelis Lemair), is op 3 juli 1944 geboren te Eindhoven in het stadsdeel Stratum als oudste van zes kinderen in het gezin van Jan le Mair (1915-1998) en Elisabeth Cornelia van de Rijt (1916).
;)
Cornelis le Mair begon al op zeer jeugdige leeftijd met tekenen en schilderen. In 1956, 12 jaar oud, bezocht hij samen met zijn vader een grote overzichtstentoonstelling van Rembrandt in het Rijksmuseum. De kennismaking met de topstukken van deze grootmeester uit de Gouden Eeuw vormde waarschijnlijk de aanzet en stimulans voor zijn latere werkwijze. Hij had al eens de Nachtwacht bijna levensgroot op de muur van zijn slaapkamer geschilderd, maar oog in oog met het origineel begreep hij al te goed hoeveel hij nog moest leren. Gedreven ging hij op zoek naar 'het geheim' van de oude meesters. Doch, al snel ontdekte hij dat er helemaal geen geheim bestond, maar dat hun kwaliteit te danken was aan een zeer grondige en gedegen opleiding in het atelier van een meesterschilder. Dit spoorde hem aan de werken van oude meesters nauwkeurig te bestuderen.
Zijn studie is hij aan de Bossche Academie voor Kunst en Vormgeving begonnen met Chris Brandt, Kurt Löb en Wim van der Plas als docenten, maar omdat de opleiding hem niet bevalt, vertrekt hij spoedig naar de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Hij komt er in de klas bij Victor Dolphijn om naar het naakt te werken. In 1968 studeert hij er op 24-jarige leeftijd cum laude af en zet zijn studie voort aan het Nationaal Hoger Instituut. Daar vertrekt hij, omdat hij door zijn docenten o.a. Rik Slabbinck niet begrepen wordt.
Na in Geldrop gewoond en op het Spaanse eiland Formentera verbleven te hebben betrekt hij vanaf 1973 een oude boerderij aan de rand van Eindhoven. In de loop der jaren heeft hij die omgetoverd tot zijn eigen 'paleis' met een overdadige, bonte aankleding met zelf ontworpen meubels, muziekinstrumenten, alsook snuisterijen, kunstobjecten en kunstboeken die hij van zijn verre reizen heeft meegebracht.
Vanitas Autobiografisch getint relaas over leven, werk en levensbeschouwing van een hedendaagse kunstschilder die zich oriënteert op de oude meesters. Uitgever: Haarlem: In de Knipscheer, 2002 ISBN: 9062655262 Het verhaal van dit romandebuut: een kunstschilder, die volgens oude tradities schildert, ontmoet meisjes, die graag voor hem poseren. Op een van hen wordt hij echt verliefd, maar (ook) zij verdwijnt uit zijn leven. Het verhaal is ingebed in een stroom van min of meer filosofische gedachten en gevoelens over religie, kunst, wetenschap, liefde, seksualiteit; het grootste deel van de 535 pagina's tekst wordt dan ook ingevuld met de meningen van de hoofdfiguur over genoemde onderwerpen. Soms lijken die wat achterhaald, soms interessant. De felle aanvallen op de hedendaagse kunst en op datgene wat kunstcritici beweegt zijn legio. Eigenlijk veroordeelt de hoofdfiguur een groot deel van de mensheid, terwijl hij toch telkens ook weer zegt dat hij niet vindt dat iemand (ook hijzelf niet) over anderen kan oordelen. Dit boek, gepresenteerd als roman, is feitelijk géén echte roman, ondanks het verhalende, verbindende element. Het lijkt wel interessant voor kunstacademies en kunstkringen waar graag gediscussieerd wordt, vooral over kunst. Autobiografische tendensen zijn zeker prominent aanwezig: de auteur (1944) is de bekendste hedendaagse Nederlandse fijnschilder.
2004 Maquette fantasiepaleis VANITAS - Museum Kempenland Hij heeft een imposante maquette van een fantastische architectuur voltooid, waaraan hij drieënhalf jaar heeft gewerkt. Het fantasiepaleis is tot in de kleinste details een ontwerp van zijn hand en door hem gebouwd. Het fantasiepaleis 'Vanitas' is een grote architectuurmaquette van ongeveer drie bij drie meter en dik anderhalve meter hoog. Het is een harmonieuze combinatie van allerlei stijlen en stijlelementen van Italiaanse, Russische, Oosterse en Chinese origine. Deze zijn samengesmolten tot een sprookjesachtig geheel met veel verrassende details. De eerste presentatie van het tot fantasiepaleis Vanitas gedoopte model vindt in Museum Kempenland Eindhoven plaats aangevuld met ontwerpschetsen en -tekeningen en objecten die een indruk willen geven, hoe het imaginaire bouwwerk in de gedachten van de kunstenaar leeft. Ofschoon hij in zijn academietijd al interesse in architectuur toont, dateren de ideeën om aan zijn architectonische fantasieën uit te werken uit het begin van de jaren 1990. De eerste krabbels voor het fantasiepaleis Vanitas stammen uit 1998 en met de bouw is hij kort voor de milleniumwisseling begonnen. Onlangs is het werkstuk inclusief tafelvitrine en lichtkap gereedgekomen. De maquette laat een imaginair, sprookjesachtig bouwwerk zien bestaande uit meerdere paviljoens met torens en torentjes. Allerlei cultuur- en stijlinvloeden zijn tot een bont, barok geheel, tot een Gesamtkunstwerk samengebracht. Als bedenker is Cornelis le Mair de magister operum, die alles tot in details bedacht, ontworpen en geregiseerd heeft. Vanuit de functies van de ruimtes is het geheel vormgegeven en gebouwd op schaal 1 : 25. De hoofdtoren zou 40 meter hoog worden en het terrein inclusief omliggende waterpartij zou een hectare groot moeten zijn. De maquette is vervaardigd van karton, latwerk, foambord en geprint papier dat overschilderd is. De talrijke beelden zijn van modelleerpasta gemaakt en goudkleurig beschilderd, de omliggende vijver is van epoxyhars. De maquette van het exotisch paleis is overweldigend, maar een vergelijking met het werk van de Spaanse architect Antonio Gaudi dringt zich op, die fantastische bouwwerken zoals het Palacio Güell of de Sagrada Familia te Barcelona daadwerkelijk heeft kunnen uitvoeren. Op de tentoonstelling staat deze fantastische maquette met ontwerpschetsen en -tekeningen centraal. Verder wordt de grote, indrukwekkende Vanitastriptiek of Triptiek van de vergankelijkheid die Cornelis le Mair tussen 1980 en 1991 heeft geschilderd getoond, evenals de modello's voor een nieuwe triptiek Allegorie der Schone Kunsten. Met door de kunstenaar ontworpen meubelen en verzamelde (kunst)objecten zoals een kast, stoelen, muziekinstrumenten, prenten, Oosterse doeken en tapijten enz. wordt een idee gegeven, hoe hij zich het interieur ingericht voorstelt. Al met al een bijzonder project, dat voor de eerste keer publiek wordt.
Zie ook Cees le Mair
